وقتی‌که حرف از اقتصاد، اجتماع، سیاست، حقوق بشر، دموکراسی، چپ و راست است. وقتی‌که حرف از جنگ، کودک‌کشی، اعدام، تیرباران و شلاق است. خلاصه وقتی‌که حرف از کشتار و ویرانی

 نیچه‌:  «فرهنگی که نتواند قدرت بیافریند دیر یا زود به تزئینی برای قدرتمندان  تبدیل می‌گردد.» هزاره‌ها زمانی «صاحب فرهنگ» می‌شوند که یک شنگ بولانی در معادلات کلان قدرت حساب شوند؛

معمولاً من یکی وقتی هوس شنیدن موسیقی می‌کنم، بیشتر سراغ کارهای هندی‌ها می‌روم. البته بسته به جو ذهنی‌ام، گه‌گاهی آهنگ افغانی هم گوش می‌دهم—آن‌هم چند قطعه دانه‌درشت از خدابیامرز اول‌میر،

در آینۀ نقد؛ بررسی کتاب «رسم‌ورواج‌ها و آیین‌های مردم مناطق مرکزی افغانستان در آینۀ نقد» نویسنده: ا. پورپامی ردفر درامد برادر گرامی‌ام، دکتر علی‌ظفر یوسفی، رساله‌ای در نقد و بررسی

منابع محلی در سرپل می‌گویند که یک پسر جوان در ولسوالی سانچارک این ولایت به اتهام ارتباط تلفنی با یک دختر، به ضرب چاقو به قتل رسیده است. به‌گفته‌‌ی منابع،

«متون ادبی در قفسه‌های کتاب وجود ندارند؛ بلکه طی فرایندهای خواندن فقط در تجربه‌ی خواننده مادیت می‌یابند. برای وقوع ادبیات، وجود خواننده درست به اندازه‌ی وجود مولف حیاتی است». «خواننده

نویسنده: ملک آریایی عالم‌پور عالمی، شاعر شوخ طبع، شیرین‌زبان، ریزبین و ژرف‌اندیش است؛ این نکات در تازه‌ترین اثر وی «در ازدحام تنهایی» به خوبی نمایان است. «در ازدحام تنهایی» بیش‌تر

نویسنده:شیون شرق «در از دحام تنهایی» دفتر شعری عالم‌پور عالمی است‌که به‌تازگی در ۱۵۰ برگه، ۵۰۰ نسخه، از نشان انتشارات مادر جامه‌ی چاپ به‌تن کرد. این مجموعه نخستین دفتر شعری

صدای مسعود صدای شب را می‌شنوم، صدای خفگی را، صدای اسارت را، صدای تقلا برای رها شدن را. در گوشه‌ای اتاق نشسته‌ام، در دل شب، کنار او، کنار شب، کنار

چاشتِ روز بود هرمس به پلوان زمین مریم می‌گذشت و دستان مریم مصروف خیشاوه بود. حالت هرمس ژولیده بود، سیگار باریکی که ازش دود به هوا می‌رفت در دهن داشت،