معمولاً من یکی وقتی هوس شنیدن موسیقی می‌کنم، بیشتر سراغ کارهای هندی‌ها می‌روم. البته بسته به جو ذهنی‌ام، گه‌گاهی آهنگ افغانی هم گوش می‌دهم—آن‌هم چند قطعه دانه‌درشت از خدابیامرز اول‌میر،

جنگ واژه‌ها؛ چرا «فارسی و دری» دوباره به خط مقدم سیاست کشیده شده‌اند؟ در روزهایی که افغانستان زیر فشار بحران‌های امنیتی، سیاسی و اقتصادی نفس می‌کشد، ناگهان بحثی قدیمی دوباره

حقیقت دختر بودا چندی پیشی “شیون شرق” کتابی تحت عنوان «دختر بودا» نوشت، به لطف خدا به این کتاب مروری داشتم و چنین دریافت کردم، این کتاب بیش‌تر چالش‌ها و

هنوزهم به راه‌اش ادامه می‌داد و گاه گاهی از شدت ترس سرش را به عقب می‌کشید. کابوس ناامیدی دورا دورش پرسه‌زنان رقص می‌کرد وشِمال نسیتاٌ آرام موهایش را از زیر

مقدمه زندگی هیچ ملتی جدا از ادبیات نیست. ادبیات به عنوان غذای روح و صیقل دهنده‏‌ی روان آدمی است؛ بنابراین، بشر از دیر زمان تا اکنون با شعر زیسته‏ است

هر وقتی چشمم به این زنانی افتیده که برقع‌/چادری به‌سر کرده‌اند، بی‌اراده ذهنم به‌روزی در سال‌ها قبل می‌رود. هنگامی که برای عروسی برادرم به شهرستان نهرینِ بغلان رفته بودیم. یکی

سراج التواریخ، واصالت فرهنگ وتاریخ ( اگر” سراج التواریخ” را ور داریم وحذف کنیم ودرنظر نگریم، از نظر ومنظر فرهنگی وهویتی وتاریخی، افغانستان حرامزاده از آب در آید.) زنده یاد

«مسلماً دریچه‌ی نگاه یک زن شاعر به جامعه، زنده‌گی، تاریخ و… با یک مرد تفاوت دارد. این زاویه‌ی دید و نگاه بر ماندگاری اثر و خالق آن تأثیر و نقش

«متون ادبی در قفسه‌های کتاب وجود ندارند؛ بلکه طی فرایندهای خواندن فقط در تجربه‌ی خواننده مادیت می‌یابند. برای وقوع ادبیات، وجود خواننده درست به اندازه‌ی وجود مولف حیاتی است». «خواننده

نویسنده: ملک آریایی عالم‌پور عالمی، شاعر شوخ طبع، شیرین‌زبان، ریزبین و ژرف‌اندیش است؛ این نکات در تازه‌ترین اثر وی «در ازدحام تنهایی» به خوبی نمایان است. «در ازدحام تنهایی» بیش‌تر